အခုတေလာ

အခုတေလာ ကြၽန္မေနလို႔မေကာင္းဘူး။ ကိုယ္လက္ေတြေလးေနတယ္ (ေနလို႔မေကာင္းဘူးဆိုလို႔ ဟဲ့..ေဘဘီလားလို႔ အလန္႔တၾကား မလုပ္နဲ႔ေနာ္ :D)

အခုတေလာ မအားဘူးလို႔ ေျပာရေအာင္လည္း အလုပ္ကမ်ားမေနဘူး။ ပို႔စ္ေတြ တစ္ေန႔တစ္ပုဒ္တင္ေနေတာ့ မအားဘူးလို႔ေျပာရင္ ယံုခ်င္စရာသိပ္မေကာင္းဘူး။ အားတယ္လို႔ေျပာရေအာင္လည္း အိမ္မွာသိပ္မေနျဖစ္ဘဲ အျပင္ပဲထြက္ေနရတယ္။ အရင္လကုန္ခါနီး တစ္ပတ္ကစ ေက်ာင္းေတြျပန္အပ္ျဖစ္တယ္။ ေက်ာင္းအပ္ေတာ့ ေန႔တိုင္းလိုလို ေက်ာင္းေရာက္ေနတယ္။ ေက်ာင္းမအပ္တဲ့ တနဂၤေႏြေန႔မွာေတာ့ အသုဘရွိလို႔ ေက်ာင္းကအဖဲြ႔နဲ႔ သြားရျပန္တယ္။ အသုဘအိမ္မွာ ဝမ္းနည္းျခင္းသီခ်င္းေတြဆိုၿပီး ေကြၽးေမြးတာကို စားခဲ့တယ္။

ၿပီးေတာ့တစ္ခါ ေက်ာင္းအပ္ရင္းတန္းလန္း မဂၤလာေဆာင္တစ္ခုရွိျပန္တယ္။ မဂၤလာေဆာင္ေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ ေက်ာင္းအဖဲြ႔ကို ဖိတ္တတ္တာေၾကာင္း ဆရာ/ဆရာမေတြအားလံုး သြားျဖစ္ျပန္တယ္။ မဂၤလာပဲြက တစ္ရက္ျခားမွာ ေနာက္တစ္ခုရွိျပန္တယ္။ ရွိေတာ့သြားျပန္တယ္။ သြားေတာ့ သူတို႔တည္ခင္းသမွ် အဝစားခဲ့ျပန္တယ္။

လကုန္လို႔ေက်ာင္းအပ္ၿပီး ေက်ာင္းစဖြင့္တဲ့ေနာက္တစ္ရက္မွာပဲ ေက်ာင္းတည္ေထာင္တာ (၁၂)ႏွစ္ေျမာက္ ျပည့္တယ္။ အဲလိုနဲ႔ (၁၂)ႏွစ္ေျမာက္ညစာစားပဲြကို ႏွစ္သစ္မီးထြန္းပဲြ ညစားစာပဲြနဲ႔အတူ ေက်ာင္းမွာ လုပ္ၾကျပန္တယ္။ စားတဲ့အစာေတြကို ဟိုဖက္ကမ္းကေန ေခၚယူခ်က္တာေၾကာင့္ ကြၽန္မတို႔ဘာမွ လုပ္စရာမလိုခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ စင္အျပင္အဆင္ေတြကိုေတာ့ ေက်ာင္းကဆရာ/ဆရာမေတြ တာဝန္ယူရတယ္။ ဆရာေတြက စာေရးခံုေတြဆက္ၿပီး စင္ေဆာက္ရင္ ကြၽန္မတို႔ဆရာမေတြက စင္ေပၚတင္မယ့္ အလွပန္းအိုးေတြ ထိုးရတယ္။ စာလံုးအလွစီရတယ္။ ရံပံုေငြအတြက္ ပန္းကုံးေရာင္းဖို႔ျပင္ရတယ္။ ဆရာမေတြ အေယာက္(၂ဝ)နီးပါးရွိေတာ့ စုစုရံုးရံုးနဲ႔လုပ္ရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။ သူတတ္တာ ကိုယ့္ကိုယ္သင္ေပး၊ ကိုယ္တတ္တာ သူ႔ကိုသင္ေပးနဲ႔ ကြၽန္မကသူတို႔လုပ္သမွ်ၾကည့္ၿပီး အမိႈက္ရွင္းေပးရံုပါပဲ။ ညေရာက္ရင္ တည္ခင္းသမွ် တက္တက္ၾကြၾကြ စားေပးခဲ့ျပန္တယ္။

(၁၂)ႏွစ္ေျမာက္ ညစာစားပဲြၿပီးေတာ့ (3/8)အမ်ဳိးသမီးမ်ားေန႔ကို ဒီေန႔မွာ တစ္ရက္ေစာၿပီး က်င္းပျပန္တယ္။ (မနက္ျဖန္ ေက်ာင္းဖြင့္တဲ့အတြက္) ထံုးစံအတိုင္း စင္ေဆာက္၊ ပန္းအလွအတြက္ ဆရာ/ဆရာမေတြ တာဝန္ယူရျပန္တယ္။ ဒီမနက္(၈)နာရီခဲြေခၚထားေပမယ့္ ဘာညာအေၾကာင္းျပၿပီး ကြၽန္မ မသြားျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ညေနပဲြလုပ္မွ မ်က္ႏွာေလးသြားျပၿပီး သူတို႔ေကြၽးတဲ့ဘူေဖးကို အားနာပါးနာနဲ႔ အဝစားပစ္ခဲ့လိုက္တယ္။

အလကားရ အဝစားပဲြေတြ ကုန္ၿပီလို႔ထင္ေနတုန္း မနက္ျဖန္မွာ မႏၱေလးကလာတဲ့ စာအုပ္ခင္းက်င္းျပသပဲြ ရွိျပန္တယ္တဲ့။ မႏၱေလးကလာတဲ့ ဧည့္သည္ေတြကုိဧည့္ခံဖို႔ ဟိုဟာဒီဟာေလးလုပ္ရင္ ကူသလိုလိုနဲ႔ ကြၽန္မနည္းနည္းပါးပါး ႏႈိက္စားျဖစ္ေတာ့မယ္။ ျမင္ရက္နဲ႔မစားရတဲ့ေဝဒနာကို ကြၽန္မသိပ္မခံစားတတ္လို႔ပါ။

အဲတာေတြၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းအုပ္က အသစ္ေရာက္လာတဲ့ ဆရာ/ဆရာမေတြနဲ႔ ပိုခင္မင္ရင္းႏွီးၾကေအာင္ မိတ္ဆံုစားပဲြေလးကို ေနာက္တစ္ပတ္မွာ လုပ္မယ္လို႔ေျပာျပန္တယ္။ အသားကင္ အဝစားပါတဲ့။ မလာတဲ့လူ ဒဏ္ေငြရိုက္မယ္တဲ့။ အလကားစားရမယ့္ စားပဲြေလးကို ဘယ္သူကဒဏ္ေငြအရိုက္ခံၿပီး မသြားပဲေနပါ့မလဲေနာ္။

ေနာက္... မၿပီးေသးပါဘူး။ တာခ်ီလိတ္လူငယ္မ်ားအသင္းရဲ႕(၂)ႏွစ္ေျမာက္ပဲြ လာအုန္းမယ္တဲ့...

အဲဒီလိုနဲ႔..... အဝစားစားပဲြေတြေၾကာင့္ ကြၽန္မခါးေလးတုတ္လာတယ္။ မ်က္ႏွာေလး ပိုဝိုင္းလာတယ္။ လည္ပင္းႏွစ္ထပ္ ထြက္လုလုျဖစ္လာတယ္။ ဗိုက္ကေလးစူလာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခုတေလာ ကြၽန္မေနလို႔ သိပ္မေကာင္းဘူး။ ကိုယ္လက္ေတြေလးေနတယ္။ အလကားရရင္ အဝအၿပဲမစားဖို႔ စားၿပီးမွ ကြၽန္မသိလိုက္ရတယ္။

***အစာကို၇ပံုမွ်သာ အဝစားျခင္းသည္ ခႏၶာကိုယ္အားက်န္းမာေစ၏။ အစားျမင္ေတာ့ ေသာ့(၃)ကိုသံုးဖို႔ ကြၽန္မေမ့သြားခဲ့တယ္။

ႏိုင္းႏိုင္းစေန

အခုတေလာ