ေညာင္ေရႊေစ်းသို႔တစ္ေခါက္

မရည္ရြယ္ပါဘူး.. တစ္ေန႔က ကၽြန္မေျခရွည္ၿပီး အင္းေလးဘက္ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ အဲဒီေန႔က ေညာင္ေရႊေစ်းေန႔ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ဘက္မွာ ေတာင္ႀကီး၊ ေတာင္နီ၊ ေရႊေညာင္၊ ေညာင္ေရႊ၊ ဟဲဟိုးဆိုၿပီး ငါးရက္တစ္ေစ်းရွိပါတယ္။ ေညာင္ေရႊေစ်းေန႔မို႔ ကၽြန္မလည္းအားေနတာနဲ႔ ေစ်းသြားသံုးရင္း မေတြ႔တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ျမန္မာခ်က္ကခင္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းလင္မယားကိုလည္း သြားရွာရင္း အင္းေလးဘက္ကို ေရာက္ျဖစ္ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕ကို ေရႊေညာင္ၿမိဳ႕ဘက္ကေန လမ္းခဲြသြားရၿပီး (၇)မိုင္ကြာေဝးပါတယ္။

ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕က အင္းေလးကန္ရဲ႕အစမို႔ အရင္က အခုလိုမိုးရာသီမွာဆို လမ္းေဘးဝဲယာမွာ ေရေတြေဖြးေဖြးလႈပ္ေနပါၿပီ။ အခုေတာ့ ႏိုင္ငံတစ္ဝွမ္း မိုးေခါင္ေရရွားတဲ့အတြက္ လယ္ေတြလည္း ခုခ်ိန္ထိ ပတ္ၾကားအက္ေနတုန္းပါပဲ။ တခ်ဳိ႕ေနရာ ေရစုပ္တင္ထားတဲ့ လယ္ကြက္ထဲက စပါးပင္ေတြလည္း မသန္ပါဘူး။ စပါးႏွံ႔ေတြက ဟိုတစ္ပင္ ဒီတစ္ပင္ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္၊ ဝါက်င္က်င္ျဖစ္ေနပါတယ္။

အရင္က ေပါရိႆ၊ ေရႊရန္ေျပစတဲ့ လမ္းေဘးဝဲယာကရြာေတြဟာ အင္းေလးရဲ႕ ေရွ႕ေျပးနိမိတ္အျဖစ္ ေခ်ာင္းေတြ၊ ေျမာင္းေတြမွာ ေရေတြ လွ်ံတက္ေနတတ္တယ္။ အခုေတာ့ ေလွငယ္ေလးလည္း ကုန္းေပၚတင္လို႔...

ေညာင္ေရႊေစ်းက ငါးရက္တစ္ေစ်းမို႔ အနီးအနား ရြာပတ္ဝန္းက်င္ကလူေတြနဲ႔ စည္ကားေနပါတယ္။ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕ခံေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ အင္းသားလူမ်ဳိးေတြမို႔ ေညာင္ေရႊေစ်းတစ္ခုလံုးက ေစ်းသည္ေစ်းဝယ္ေတြရဲ႕ အင္းသားသံေတြနဲ႔ ညံေနပါတယ္။

"ခ်ီးခ်ဥ္တစ္ပိဆာ ဘယ္ေလာက္အ"
"ရွစ္ရာ"
"ျခမ္းဆီး အစိတ္ဆား တစ္ရာငါးဆယ္ တစ္ပိဆာလံုးယူရင္ ငါးရာထားေပးမယ္"
"တဆီးတစ္ဖူး နီရာ.. နီဖူး ဆံုးရာနဲ႔ယူအ"

ေညာင္ေရႊေစ်းေရာက္လို႔ စားျဖစ္ေအာင္ စားရမယ့္

အင္းသားလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ငါးထမင္းနယ္ (တစ္ပဲြငါးရာက်ပ္)

ဝက္သားခ်ဥ္ (တစ္ပဲြငါးရာက်ပ္)

ထမင္းျပား

ထမင္းျပားကိုေတာ့ ကၽြန္မ မျမင္ဖူး၊ မစားဖူးလို႔ ေဘးကဆိုင္မွာ လူမ်ားမွာစားေနတုန္း ပံုေတာင္းရိုက္လိုက္တာပါ။ ထမင္းျပားက ထမင္းကိုျပားေနေအာင္နယ္ၿပီး ထမင္းေပၚမွာ မုန္႔တီတင္၊ ေနာက္ ဟင္းအႏွစ္ဝါဝါႀကီးေတြတင္၊ ထိုဟူးေၾကာ္ညွပ္ထည့္ၿပီး ငရုတ္ဆီနီရဲရဲေလး ဆမ္းထားတာ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ စားသူကေတာ့ အားရပါးရ နယ္ဖပ္စားေနတာပဲ...

ႏို႔ဆီဗူးနဲ႔ ခ်ိန္ၿပီးေရာင္းတဲ့ ေျမခဲ

ေျမခဲကို ဗိုက္ႀကီးသည္ေတြစားသလို သာမန္လူေတြလည္း စားၾကတယ္။ ေျမခဲက ေျမနံ႔သင္းၿပီး စားတဲ့အခါ ခပ္ေစးေစးျဖစ္တယ္။ တခ်ဳိ႔ေျမခဲေတြဆို လိေမၼာ္ေရာင္သမ္းၿပီး လွတယ္။ အရသာက ေျမႀကီးစားေနရသလိုပဲ (ေအာ္.. ေျမခဲပါဆိုမွ း) ငယ္ငယ္တုန္းကပဲ စားခဲ့ဖူးတယ္။ ႀကီးလာေတာ့ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ မစားရဲေတာ့ဘူး။ ေဆးဖက္ဝင္မယ္ထင္တာပဲ... ရြာက သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြကို ေျမခဲအေၾကာင္း ျပန္ေမးၾကည့္ပါအုန္းမယ္...

ေျမခဲအေၾကာင္း ထပ္ျဖည့္စြက္ခ်က္ း ဟဲဟိုးၿမိဳ႕ဘက္မွာ ေျမခဲတြင္းဆိုတာရွိၿပီး ေျမခဲတြင္းက တူးယူရရွိတဲ့ေျမခဲကို စားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေမႊးေအာင္၊ ၾကြပ္ေအာင္ လူေတြကၾကပ္ခိုးေပၚ တင္ထားတတ္ၾကတယ္။ ၾကပ္ခိုးေပၚတင္မွလည္း ေျမခဲက ေမႊးၿပီးၾကြပ္ေစတယ္လို႔ဆိုတယ္။ လူေတြက ေျမခဲကို ေမႊးလို႔ စားၾကျခင္းသာ ျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္သူေတြ ခ်ဥ္ျခင္းတပ္စားၾကတယ္။ ေျမခဲဟာ ေဆးဖက္မဝင္တဲ့အျပင္ မ်ားမ်ားစားသံုးသူေတြကို ေဖာေရာင္ေစတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ကၽြန္မႀကိဳက္တဲ့ သာကူက်ဳိလည္း စားခဲ့ေသးတယ္

အင္းသားေတြႀကိဳက္တဲ့ မုန္႔ေၾကာ္ေတြ

ေစ်းထဲမွာ လည္ပတ္စားေသာက္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းကိုသြားရွာေတာ့ သူတို႔က ဘုရားလိုက္ပို႔ေပးမယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားကို ကၽြန္မ မေရာက္တာလည္း ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၾကာၿပီမို႔ သူတို႔အပို႔ကို ကၽြန္မအလြယ္တကူ ေခါင္းညိတ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ စက္ေလွတစ္စီးငွားၿပီး ကၽြန္မတို႔ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားဘက္ ဦးလွည့္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ႏိုင္းႏိုင္းစေန

ေညာင္ေရႊေစ်းသို႔တစ္ေခါက္