တစ္ေန႔က ညီမေလးတို႔လယ္စိုက္လို႔ လယ္ထဲလိုက္သြားျဖစ္တယ္။ ရိုက္ခဲ့တဲ့ လယ္စိုက္ပံုတခ်ဳိ႕ကို မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။
လယ္မစိုက္ခင္ ေရွ႕တစ္ရက္ႏွစ္ရက္မွာ ပ်ဳိးအရင္ႏုတ္ရပါတယ္
ပ်ဳိးကို ပ်ဳိးႏုတ္ပ်ဥ္နဲ႔ အပင္ညီညီ၊ အထံုးရြယ္တူ ထံုးပါတယ္
ကၽြဲေက်ာင္းသားရယ္ ပ်ဳိးထမ္းသူရယ္
ခုေတာ့ ကၽြဲေနရာအစား ထြန္စက္ေတြနဲ႔ အသံုးျပဳလာၾကလို႔ အခ်ိန္ကုန္သက္သာၿပီး လြယ္ကူလာပါတယ္။ ကၽြဲမသံုးေတာ့လို႔ ေမ်ာ့ေတြလည္း နည္းခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
စုပံုထားတဲ့ ပ်ဳိးေတြကို စိုက္မယ့္ေန႔မွာမွ ခ်ဲရပါတယ္
ပ်ဳိးခ်ဲသူရယ္၊ လယ္စိုက္သမေတြရယ္၊ သီခ်င္းတေၾကာ္ေၾကာ္ရယ္နဲ႔...

အံု႔မႈိင္းမႈိင္း ေတာင္တန္းအလွရယ္၊ စိမ္းစိုစို ပ်ဳိးခင္းေတြနဲ႔...
မုိးရာသီ လယ္စုိက္ခ်ိန္မို႔ ျမင္ျမင္သမွ်အရာေတြက စိမ္းစိုလွပလို႔...
ႏိုင္းႏိုင္းစေန
အရင္က လယ္ေတြကုိ ကၽြဲနဲ႔ပဲ ထြန္ယက္ၾကရတယ္။ ကၽြဲနဲ႔က မနက္နဲ႔ညပဲ အသံုးျပဳရတာေၾကာင့္ အခ်ိန္အရမ္းေပးရပါတယ္။ လယ္စိုက္ခင္ မတိုင္မီကတည္းက လယ္ေတာထဲမွာ (၂)လ၊ (၃)လ ေလာက္ႀကိဳသြားေနၿပီး လယ္ကိုထြန္ရပါတယ္။
ဒီႏွစ္ လယ္ရိတ္သိမ္းၿပီးခ်ိန္မွာ ၾကက္သြန္စိုက္ဖို႔ စုပံုထားေလရဲ႕..
မုိးရာသီ လယ္စုိက္ခ်ိန္မို႔ ျမင္ျမင္သမွ်အရာေတြက စိမ္းစိုလွပလို႔...
ႏိုင္းႏိုင္းစေန


14 comments:
ၾကည့္လို႕လွလိုက္တာ။ စိမ္းေနတာဘဲ။
thanks for ur post, i remember for my village.
Very nice scene. But very hard work.
No body know how they have to work very hard in paddy field to get rice.
I will never forget their great work.
အမႏိုင္းႏိုင္း
လယ္စိုက္တဲ့ အေၾကာင္း အေသးစိတ္ ထပ္ေရးပါအုန္း။
ပ်ိဳးခင္းၾကည္႕ရတာစိတ္ခ်မ္းသာလိုက္တာ
စိမ္းစိုလန္းဆန္းေနတာဘဲ
ငယ္ငယ္ဘ၀ကိုေတာင္ အမွတ္ရသြားျပီ..
ေက်းဇူးမႏိုင္းေရ..
ေက်းဇူးတင္တယ္ဗ်ာ၊ ျမင္ရခဲ တဲ႔ျမင္ကြင္းေလးေတြ ရုိက္ေပးခဲ႔လုိ႔။
အစိမ္းေရာင္ေတြက မ်က္စိေအးလိုက္တာ..
ကားနဲ႕သြားတိုင္း လမ္းေဘးမွာ ျမင္ေနရေပမယ့္ တစ္ခါမွေတာ့ ဓါတ္ပံုမ႐ိုက္ျဖစ္ခဲ့ဖူး.. ခုလိုေတာ့လည္း လွလိုက္တာ..
“လယ္စိုက္ခ်ိန္” ဆိုတာေလး ဖတ္လိုက္ရေတာ့ အေမနဲ႔ရြာကို လြမ္းလွေပါ့ ။ ေရေႏြးၾကမ္းနဲ႔ ထမင္းက်န္(ဂ်မ္း) မခဲရတာၾကာၿပီေလ။ မနက္ေစာေစာထ ၊ လယ္ထဲသြား ၊ အခ်ိဳ႕ႏြားေတြကို စားက်က္မွာ လွန္ ၊ ထြန္မယ့္ႏြားတစ္ရွဥ္းကို ထမ္းပိုးမွာ တပ္ၿပီး မိုးမလင္းခင္က လယ္ထဲဆင္းခဲ့ရဘူးပါတယ္ ။ ၇ နာရီေလာက္ေရာက္ေတာ့ အိမ္ကလာပို႔တဲ့ ေရေႏြးၾကမ္းနဲ႕ ပလံုးနဲ႔ထည့္လာတဲ့ ထမင္းက်န္(ဂ်မ္း)ခဲေအးေအး ၊ ရံခါ ငံျပာရည္ခ်က္နဲ႔ ပဲနီေလးျပဳတ္ ၊ ရံခါ ငပိဖုတ္ နဲ႔ ေလြးခဲ့ရတဲ့ လယ္သမားဘ၀ေလးကို လြမ္းဆြတ္ အမွတ္ရေနမိပါတယ္ ။ ပုဆုိးကို တိုတို၀တ္ ၊ မိုးကာဖ်င္ကို ခါးမွာထိုး လို႔ ေနပူမေရွာင္ မိုးရြာမေရွာင္ႏြားေတြနဲ႔အတူ ရုန္းကန္ခဲ့ရတာရယ္ ၊ ကန္သင္းခုတ္ ျမက္ေကာက္ ေရေပါက္တူး ၊ လယ္စိုက္မယ့္ရက္ဆိုရင္ ပ်ိဳးႏႈတ္ ပ်ိဳးထမ္းခဲ့ရတဲ့ဘ၀ကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျပန္လည္ျမင္ေယာင္လာမိပါတယ္ ဗ်ာ ....။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ေထြးညိဳ(ခ်စ္သူကို တင္စားတာပါ) ကိုလည္း လြမ္းမိပါတယ္ ။
ေပ်ာ္စရာႀကီး ၾကည့္ရတာ မ်က္စိကုိ ေအးေနတာဘဲ။
လြမ္းလိုက္တာ...အဲဒါ ရွမ္းျပည္က လယ္လား..... း)))
ခင္မင္တဲ့
ေန၀သန္
လယ္ကြင္းစိမ္းစိမ္းေတြက ေအးခ်မ္းလုိက္တာ အစ္မႏုိင္းေရ..မုိးစုိစုိနဲ ့ လယ္ကြင္းမွာ သီခ်င္းေလတေၾကာ္ေၾကာ္ ညည္းခ်င္ပါ့...
ေလးစားလ်က္
တလႏြန္
အမေရ...စိမ္းစိမ္းစုိစုိလယ္ကြင္းျပင္ေတြျမင္ေတာ႔...အေမနွင္႔ရြာကုိလြမ္းလုိက္တာ
လြမ္းတယ္
သတိေတြရမိတယ္ဗ်ာ ...
Post a Comment